Wonen in de Delftlanden 
‘Een voortdurend vakantiegevoel’
Louwien Eising, Gerard Bos en hun zoon Karsten (5) verhuisden februari 2007 van Eindhoven naar Delftlanden. Louwien werkt voor Stenden Hogeschool en voor de Kennis Campus Emmen, ook onderdeel van Stenden Hogeschool, Gerard is leraar aan een school voor voortgezet speciaal onderwijs in Hoogeveen.
Waarom wilden jullie verhuizen?
“Wij komen allebei uit het noorden en wilden graag weer deze kant op. In Eindhoven woonden we ook in een nieuwbouwwijk, we hadden een fijn huis en een grote tuin. Maar we konden Karsten niet alleen op straat laten fietsen, daarvoor was het te druk. En als we onze ouders of vrienden in het noorden bezochten, waren we zo’n drie uur - enkele reis! - onderweg. Dat doe je niet voor een dagje, dus we waren eigenlijk geen weekend meer thuis.”
Zijn jullie direct naar Delftlanden gegaan?
“Nee, we hebben eerst een paar weken in Parc Sandur gebivakkeerd omdat we moesten wachten op de sleutel van ons tijdelijke huis aan de Velduil in de Rietlanden. Het huis in de Delftlanden was gekocht maar moest nog gebouwd worden. Ons vizier viel op Delftlanden omdat we eerder goede ervaringen met een nieuwbouwproject hadden opgedaan. Begin februari 2007 kregen we de sleutel van ons huurhuis, in november de sleutel van ons huis in de Delftlanden. De bouw is snel gegaan!”
Wat vonden jullie ervan toen jullie gingen kijken?
“Nou, eerlijk gezegd heb ik een optie genomen op dit huis zonder dat ik het gezien had! Toen ik hoorde, dat dit project was vrijgegeven, heb ik direct met de makelaar gebeld. De medewerkster vertelde me dat nog vier van de acht huizen vrij waren. Er was geen sprake van een loting, zoals we gewend waren in Eindhoven. Het was gewoon ‘wie het eerst komt, het eerst maalt’. Dat liet ik me geen twee keer zeggen en nam dus direct een optie op een van de kavels. De makelaar was helemaal verbouwereerd, dat had ze nog nooit meegemaakt! ‘U heeft nog helemaal niets gezien, u weet nog niets!’, zei ze. ‘Maakt niet uit`, zei ik, `Dat gaat u me nu allemaal toesturen!´. En natuurlijk hebben we direct een afspraak gemaakt met de makelaar.”
Waarom nieuwbouw?
“Het leuke van een nieuwbouwbuurt is, dat het voor iedereen nieuw is. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. In Eindhoven hebben we dat ook meegemaakt en dat is ons buitengewoon goed bevallen. Er is geen gevestigde orde, je moet samen de buurt opbouwen. En je kunt je huis voor een groot deel naar eigen smaak en wensen aanpassen en indelen, ook al is het projectbouw.”
Hebben jullie bewust voor Emmen gekozen, of was het vanwege het werk?
“We hebben echt voor Emmen gekozen, we vonden het een leuke stad. Je hebt hier alle voorzieningen binnen handbereik en er is tegelijkertijd veel rust en ruimte. Een beetje nostalgie speelde ook wel mee: als kind gingen Gerard en ik gingen vroeger alle twee regelmatig naar de dierentuin. Daar hebben we hele goede herinneringen aan en het leek ons erg leuk als onze zoon Karsten dat ook mee zou maken.”
“Emmen lag altijd in een uithoek, maar de verbinding met de rest van het land wordt steeds beter. Je zit zo op de snelweg naar Wolvega, waar de ouders van Gerard wonen, of op de N34 naar mijn ouders in Westernieland in Noord-Groningen. En als hier over een paar jaar een treinstation komt en – hopelijk iets eerder – een bushalte in de wijk, dan ben ik helemaal blij!”
Hoe bevalt het wonen in Delftlanden?
“Het totaalconcept van wonen in Delftlanden is fantastisch. Onze zoon Karsten is een echt buitenmens, net als wij. Hij is altijd dingetjes aan het verzamelen, hij zoekt dingen na, wil weten hoe het zit. Hier heeft hij de ruimte. En bovenal kan het mannetje hier heerlijk spelen. Er zijn hier veel kinderen, een aantal zit bij hem op school. Daardoor deel je als ouders bepaalde dingen. We zijn al echt een buurtje! In het weekend hebben we zo maar vijf, zes kinderen over de vloer, heel gezellig.”
“Vanuit onze tuin hebben we een heerlijk uitzicht. We zien meest fantastische vogels die we in Eindhoven niet zagen.
Veel musjes, vlaamse gaaien, bonte spechten. Prachtig! Daar hoeven we geen enkele moeite voor te doen. We gaan regelmatig naar het bos: even de brug over en je bent er. Of we stappen op de fiets en trekken er op uit. Binnen een paar minuten beweeg je je in een heel andere wereld, het is echt een vakantiegevoel. Buitengewoon relaxed! Ach, er valt hier nog van alles te ontdekken. Gelukkig hebben we de tijd, want we zijn hier nog wel even.”
